NAGRODA IM. DR. KRZYSZTOFA KANIGOWSKIEGO

PRZYZNAWANA OD 2010 ROKU LEKARZOM Z PODLASIA PRZEZ RODZINĘ I PRZYJACIÓŁ PATRONA NAGRODY

SPRAWOZDANIE KAPITUŁY NAGRODY IM. DR. K. KANIGOWSKIEGO (POWOŁANIE FUNDUSZU NAGRODY ORAZ WYŁONIENIE PIERWSZEGO LAUREATA NAGRODY 2010)

(OKRES SPRAWOZDAWCZY: CZERWIEC 2009 – CZERWIEC 2010)

Uwagi ogólne.

Pierwsza Edycja Nagrody im. dr. K. Kanigowskiego zakończyła się wyborem Laureata Nagrody 2010, którym została dr Elżbieta Solarz z Domowego Hospicjum dla Dzieci Fundacji „Pomóż im” w Białymstoku. Uroczystość wręczenie Nagrody odbyła się 8 maja 2010 roku w siedzibie Galerii Arsenał. Na uroczystość przybyło ok. 150–200 osób z Białegostoku, z regionu województwa podlaskiego, z innych miast w Polsce.

Powyższe wydarzenie zwieńczyło prace przygotowawcze nad powołaniem Funduszu Nagrody, trwające od jesieni 2008 roku, oraz prace nad wyborem Laureata Nagrody 2010.

Możemy stwierdzić, iż zamierzenia Fundatorów wyrażone w Liście Założycielskim z dnia 27 czerwca 2009 stały się faktem. Stworzyliśmy narzędzie publicznego oddziaływania, którego zadaniem jest naprawa relacji pomiędzy lekarzami a pacjentami. Zainicjowaliśmy proces polepszenia jakości życia w tej dziedzinie, przypominając o znaczącej randze postaw etycznych w terapii medycznej.

Współpraca pomiędzy Fundatorami oraz ich zaangażowanie w proces budowania Nagrody były imponujące. Poza darowiznami pieniężnymi, wpłaconymi na konto, wykonaliśmy ogrom prac koncepcyjnych, organizacyjnych, rzeczowych nie szczędząc czasu, sił i pieniędzy.

Sprawny przebieg działań był możliwy dzięki pomocy Fundacji „Nie biorę, chcę normalnie zarabiać” w Warszawie, za co pragniemy wyrazić przedstawicielom Fundacji – Pawłowi Grzybowskiemu i Pawłowi Jezierskiemu – uznanie i wdzięczność.

Informacje szczegółowe.

A. Finanse.

Roczny Fundusz Nagrody (czerwiec2009–czerwiec 2010), przyjęty Uchwałą Fundatorów nr. 2/2010 z dnia 7 marca 2010, został zaplanowany na kwotę 16.450,00 PLN.

Suma wpływów z tytułu darowizn od Fundatorów i Darczyńców oraz odsetek bankowych wyniosła na dzień 22 czerwca 2010: 14.183,49 PLN,
(z czego Fundatorzy dokonali wpłat na kwotę – 10.980,00 PLN; Darczyńcy na kwotę – 3.200,00 PLN; odsetki bankowe wyniosły – 3.49 PLN).

Wszystkie wydatki Funduszu zostały opłacone z pieniędzy pochodzących wyłącznie z tych źródeł. Oznacza to, że Fundusz Nagrody jest niezależny od ewentualnych sponsorów, co pozwala na działania w pełni merytoryczne i samodzielne.

Całkowity koszt finansowy powołania Funduszu Nagrody i wyłonienia Laureata Nagrody 2010 (po obniżającej korekcie wydatków) wyniósł: 11.388,40 PLN. Na co złożyły się następujące wydatki:

  • kwota Nagrody dla dr. E. Solarz – 9.000,00
  • podatek od wypłaconej kwoty Nagrody – 1.000,00
  • usługi pocztowe – 344,50
  • koszty bankowe – 43,00
  • podróże koleją autorki statuetki do Warszawy w związku z wykonaniem modelu – 68,00
  • koszt odlania statuetki – 439,20
  • usługi gastronomiczne podczas Uroczystości wręczenia Nagrody – 202,50
  • koperty do przechowania dyplomów – 43,20
  • transport podestów na uroczystość Nagrody – 100,00
  • kwiaty dla lekarzy wyróżnionych, i dla Laureatki Nagrody – 148,00

Fundatorzy oraz osoby i instytucje współpracujące wykonali nieodpłatnie wiele prac rzeczowych, organizacyjnych i projektowych, które znacząco obniżyły koszty finansowe. Oto niektóre z tych prac:

  • zaprojektowanie i wykonanie plakatu Nagrody,
  • zaprojektowanie i wykonanie wizytówek Nagrody,
  • zaprojektowanie i wykonanie znaczków „serduszek Nagrody”,
  • zaprojektowanie i wykonanie statuetki Nagrody,
  • zaprojektowanie i wykonanie planszy typu roll up,
  • zaprojektowanie i druk zaproszeń (dwukrotne – z powodu przesunięcia terminu uroczystości),
  • zaprojektowanie i wykonanie dyplomów dla lekarzy wyróżnionych,
  • użyczenie pomieszczeń Galerii Arsenał,
  • zaprojektowanie, wykonanie strony internetowej i stała jej aktualizacja,
  • praca w zakresie obowiązków „sekretarz Kapituły Nagrody” wraz z kosztami rozmów telefonicznych,
  • rozwieszenie plakatów Nagrody w przychodniach i szpitalach wraz z kosztami paliwa,
  • dokumentacja fotograficzna uroczystości,
  • występ aktorki podczas uroczystości wręczenia Nagrody,
  • konsultacja scenograficzna uroczystości,
  • pomoc pracowników Galerii Arsenał w zakresie przygotowania pomieszczeń,
  • użyczenie podestów przez Akademię Teatralną,
  • użyczenie naczyń przez firmę Hokus Pokus.

B. Ewaluacja. Efekt społeczny. Pacjenci, lekarze, opinia publiczna, media.

Nasza inicjatywa została dobrze przyjęta wśród pacjentów i szeroko rozpropagowana w mediach. Środowisko lekarskie przychylnie przyjęło przedsięwzięcie Nagrody, czego wyrazem była obecność wielu przedstawicieli świata medycznego na uroczystości wręczenia Nagrody. Lekarze odebrali tę inicjatywę jako staranie o przywrócenie rangi zawodowi lekarskiemu. Kilkoro lekarzy, obecnych na uroczystości wręczenia Nagrody, wyraziło pragnienie bezpośredniego włączenia się w działania na rzecz Nagrody.

Do Nagrody pacjenci zgłosili 36 lekarzy z Podlasia. Wyróżnionych zostało dziewięciu lekarzy, spośród których została wybrana Laureatka Nagrody. Pacjenci zgłaszali kandydatów, uzasadniając zgłoszenie na piśmie. Częstokroć były to obszerne wypowiedzi, potwierdzające potrzebę ustanowienia Nagrody o takim charakterze.

Najważniejszym skutkiem działań była propagacja wzoru lekarza leczącego „człowieka nie tylko chorobę” oraz rozbudzenie publicznego namysłu o potrzebie postaw etycznych w procesie terapii medycznej. Została stworzona możliwość, aby pacjenci wyrazili publicznie wdzięczności wobec docenionych przez siebie lekarzy w sposób godny i przejrzysty, powszechnie uznany.

Sylwetki dziewięciorga wyróżnionych lekarzy zostały zaprezentowane w mediach. Patronat nad Nagrodą objęła Gazeta Wyborcza oraz TVP Białystok. Dzięki owocnej współpracy z Gazetą Wyborczą (współpraca z red. naczelnym G. Dąbrowskim i red. A. Domanowską) idea Nagrody uzyskała rozgłos. TVP Białystok (współpraca z dyr. Programowym TVP D. Kukawską) regularnie emitowała programy dotyczące Nagrody oraz zamieszczała na swojej stronie internetowej bieżące informacje o wydarzeniach dotyczących Nagrody. Polskie Radio Białystok nadawało audycje na temat Nagrody (współpraca z red. D. Sokołowską). Przedruki z prasy lokalnej zamieszczały na swoich łamach pisma branżowe i ogólnokrajowe. (Pełny wykaz materiałów medialnych znajduje się na stronie www.doktorkanigowski.pl )
Inicjatywa Nagrody spotkała się z uznaniem ze strony władz miasta Białegostoku i osobiście prezydenta Białegostoku, Tadeusza Truskolaskiego.

C. Wnioski. Oczekiwania. Zagrożenia. Propozycje, dotyczące edycji Nagrody 2011.

Doświadczenie powołania Funduszu Nagrody oraz jej pierwsza edycja pokazują, iż nasze przedsięwzięcie spełnia ważne oczekiwania wielu ludzi: poprawy jakości leczenia poprzez polepszenie relacji pomiędzy lekarzami a pacjentami.

Uważamy, iż należy kontynuować działanie poprzez regularne, coroczne, przyznawanie Nagrody.

Charakter przedsięwzięcia i jego skala nie powinny być podczas kolejnej edycji Nagrody znacząco modyfikowane, a jedynie na bieżąco usprawniane. Nagroda powinna „utrwalić się” w świadomości społecznej, co wymaga pracy wieloletniej. Ponieważ działamy w obszarze „przemiany wartości” taka wieloletnia perspektywa wydaje się oczywista.

Należy powiększyć obecności idei Nagrody w mediach, bowiem one najsilniej kształtują poglądy u największej liczby osób. Z tego powodu warto wyprodukować krótki materiał filmowy o Nagrodzie i jej Patronie, który mógłby być pokazywany w telewizji, w internecie oraz na innych nośnikach i przy innych okazjach. Ze względu na znaczne koszty takiej produkcji, film taki, pomimo zamierzeń, nie został dotąd zrealizowany.

Najpoważniejszym zagrożeniem dla Nagrody byłaby utrata impetu działania, z którym rozpoczęliśmy i wykonaliśmy nasze przedsięwzięcie, oraz odstąpienie Fundatorów i osób współpracujących od prac wykonywanych nieodpłatnie. Innym zagrożeniem byłoby ustanie dopływu darowizn pieniężnych od Fundatorów i Darczyńców, w wysokości zbliżonej do edycji Nagrody 2010.

Sugerujemy, aby edycja Nagrody 2011 oraz uroczystość wręczenia Nagrody 2011 przebiegła w podobny sposób, jak edycja poprzednia, zachowując skromny charakter niezależnego obywatelskiego starania.

Przedkładamy Państwu pod rozwagę powyższy materiał, oczekując Waszych opinii.

Krzysztof Gedroyć
Ewa Kanigowska – Gedroyć

Białystok, 23 czerwca 2010

Nagroda 2010

KOMUNIKAT KAPITUŁY NAGRODY IM. DR. K. KANIGOWSKIEGO
O WYBORZE LAUREATA NAGRODY 2010

I.

Kapituła Nagrody im. dr. Krzysztofa Kanigowskiego zawiadamia, że do Nagrody 2010 zgłoszono trzydziestu sześciu lekarzy z Podlasia. Lekarzy zgłaszali zazwyczaj ich pacjenci. Kapituła wyróżniła dziewięciu lekarzy. Są to:

  1. Barbara Bień
  2. Sławomir Borowik
  3. Tadeusz Borowski–Beszta
  4. Barbara Jelska
  5. Zbigniew Mazurkiewicz
  6. Barbara Olchowik–Sutuła
  7. Ewa Sadowska
  8. Elżbieta Solarz
  9. Henryk Usowicz

Kapituła z zadowoleniem odnotowuje fakt, że tak wielu pacjentów zgłosiło swoich lekarzy, nadsyłając ich kandydatury wraz z obszernymi uzasadnieniami, które wyrażają m. in. pragnienie dobrych kontaktów pacjentów i lekarzy. Pacjenci oczekują od lekarzy postaw, które wywodzą się z dobrych norm obyczaju, a także – w konkretnych przypadkach – ze wskazań sumienia, wypływających z poczucia szczególnej rangi zawodu lekarza. Od sprostania tym oczekiwaniom zależy jakość życia ludzi chorych, ich rodzin oraz ludzi zdrowych, czyli całej społeczności, bowiem choroby dotykają wszystkich.

Kapituła stwierdza, że wyróżnieni lekarze kierują się w praktyce zasadami, które były bliskie Patronowi Nagrody oraz oddają intencje Fundatorów ustanawiających Nagrodę:

„Pragniemy wskazać i nagrodzić lekarzy, którzy leczą człowieka, nie tylko chorobę. Relacje z pacjentami budują poprzez życzliwość i empatię. Kształtują etos zawodu, są autentycznie szanowani i są wzorami do naśladowania. Zawód lekarza, obok innych zawodów zaufania publicznego, wymaga takiego potraktowania.”

II.

Kapituła Nagrody im. dr. K. Kanigowskiego, na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2010 postanowiła przyznać Nagrodę 2010 oraz tytuł Laureata Nagrody

Pani dr

Elżbiecie Solarz

z Domowego Hospicjum dla Dzieci Fundacji „Pomóż im” w Białymstoku

za to, iż dzieli życie rodzinne chorych dzieci. Postępuje tak, by dzieci czuły ulgę w chorobie, a także ciepło, bliskość i radość. Jest lekarzem ciała i duszy, pomagając zrozumieć i przyjąć odwieczną prawdę, że choroba i odchodzenie ze świata należą do życia. Są etapem życia, który można wypełnić miłością i łagodnością. Postawa taka wymaga siły, odwagi, umiejętności medycznych oraz aktywnego współczucia, które wyraża się pomocą w opiece, w zdrowieniu i w dobrym umieraniu.

dr Elżbieta Solarz
dr Elżbieta Solarz – Laureatka Nagrody 2010

Nagroda 2010 – Statuetka

Uroczystości wręczenia Nagrody 2010

Zestawy spadochronowe: obraz i tekst

Nasi przyjaciele z Warszawy, skoczkowie spadochronowi – Ola Sobczak i Tomasz Burza, postanowili wypełnić czas międzysezonowej przerwy i pokazać jak postrzegają swoją pasję. W ich rozumieniu skoki spadochronowe to wyprawa w świat wolności i przyjaźni, świat pełen muzyki i obrazu. Stąd pomysł na wystawę, na którą składa się dwanaście nierozdzielnych zestawów spadochronowych: obrazów inspirowanych poezją, i wierszy inspirowanych obrazem. (więcej…)